Het huwelijksaanzoek

Vorige week kon je al lezen dat ik mijn Ultieme Droombruiloft ga organiseren. Ik ben in november 5 jaar getrouwd en manlief en ik hebben altijd gezegd dat we dan opnieuw zouden trouwen. Of zoals ze dat in Amerika zo mooi zeggen: Renewing the vows. Helaas hebben we de financiële mogelijkheid niet om onze houten bruiloft uitgebreid te gaan vieren, maar het leek me wel erg leuk om te kijken wat er allemaal mogelijk is op het gebied van trouwen en op deze manier mijn Ultieme Droombruiloft met je te delen. En alles begint natuurlijk met het huwelijksaanzoek.

Natuurlijk dacht ik er vroeger over na. Hoe zou ik gevraagd willen worden? Zeker als ik de aanzoeken in het tv-programma Love Letters voorbij zag komen dacht ik: “Ja! Zo wil ik het!” Ik was ook altijd in de veronderstelling dat ik het prima in de gaten zou hebben als iemand iets ‘geheims’ voor me zou organiseren, maar inmiddels ben ik er achter gekomen dat heel veel mensen hun mond prima dicht kunnen houden.

Manlief en ik hebben het voor het aanzoek wel eens over trouwen gehad. We vonden het eigenlijk wel prima zoals het was. We hadden onze kindjes, we hadden elkaar, wat wilden we nog meer? Wat was er zo belangrijk aan dat boterbriefje? Zoonlief wist het prima te verwoorden: “Je bent de enige met een andere achternaam. Dat is gek.” ( Hij was toen 3 ) waarop wij hem vertelden dat we het wel wilden, maar dat het er gewoon niet van kwam. Stiekem leek het me wel heel erg leuk. Zeker omdat ik als klein meisje ( en later als tiener ) toch wel graag naar bruidsjurken keek.

Ik werd uitgenodigd voor een fotoshoot voor het magazine Yes en mocht daarvoor naar Amsterdam komen. Manlief ging gezellig mee en we zouden die avond nog gaan eten samen. De fotoshoot was hartstikke leuk en ik genoot van het hele gebeuren. Haar, make-up, kleding. Alles werd gedaan en geregeld. Bijzonder om mee te maken.

Na de shoot kwam manlief met een bos bloemen op me aflopen om vlak voor mijn voeten op zijn knieën te vallen. Ik dacht dat hij viel en schrok me rot tot ik ineens door had dat hij me ten huwelijk aan het vragen was. Natuurlijk heb ik ja gezegd en later heb ik hem nog uitgehoord. Of hij lang bezig was geweest met de planning ( 24 uur ) wie er in het complot zat ( niemand ) en waar hij die rozen vandaan had ( die ochtend na het tanken even bij de bloemist gestopt ) Het was dus heel spontaan maar wel heel erg bijzonder. Een moment wat ik nooit meer zal vergeten.

Ik vind het leuk om van mensen te horen hoe ze ten huwelijk zijn gevraagd. Was het een ‘tussen-de-soep-en-de-aardappelen’ vraag? Of was er juist heel veel werk en organiseren aan vooraf gegaan? Ook op YouTube kom je vele filmpjes tegen omtrent het huwelijksaanzoek, zoals deze, hele originele, onder dit artikel.

Hoe ben jij ten huwelijk gevraagd? Of hoe zou jij gevraagd willen worden?

3 gedachten over “Het huwelijksaanzoek”

  1. Ooooooh ben beetje jaloers nu wat een goede timing van hem om je te verrassen met een aanzoek na zo’n heerlijk verwendagje. Wij hebben elkaar ‘gevraagd’ en ik had meteen gebeld voor informatie bij de gemeente en zomaar spontaan een dag gereserveerd. Daarna belde ik hem op om te zeggen we gaan die dag trouwens trouwen…oeps hihi. Eigenlijk wilden we nog een paar jaartjes wachten maar omdat ik zwanger was vonden we het mooier en praktisch om het eerder te doen.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *